17 Haziran 2018 Pazar

Gidip gelip buraya acılı aşk nameleri döktürmeyi sevmiyorum ama sanırım en çok böyle zamanlarda artık etrafımdakilere bir şey anlatmak istemediğimde yazıyorum.
Seviyorum evet aşkından ölmüyorum ama gerçekten seviyorum. Her sabah yanimda uyansın istiyorum. Bu mümkün değil ama en azından birçok sabah... Seviyor mu bilmiyorum. İstiyor mu ? Daha değil... Bekle diyor hayatımda bazı şeyleri yoluna koymam gerek diyor... Nefesim daralıyor. Yanında olayım birlikte yapalım diyorum. Olmaz diyor. Gideyim o zaman diyorum. Bu kadar sabırsızlık neden diyor. Offffffffffffffffffff.
Mantığım olduğunu düşündüğüm bir ses gitmelisin diyor. Ama daha derinden gelen bir ses gitmek istemiyorsun ki diyor.
Ne yapayım ne ne ne ne?????

14 Mart 2018 Çarşamba


        Huzur olduğunu sandığım şey ölünce içimde, bir denizciden yardım istedim. Gidip Düzce dağından aşağı bıraktım, gömmeye gerek yoktu hiç. 
Düzce dağı böyle tatlı denizci görmedi daha önce.
Kanje.

23 Aralık 2017 Cumartesi

        İnsan büyürken ne olacağını kestiremiyor aslında. Kendimi bir arı kovanının içinde, hangi ayıya yem olacağını bilmediğim bal için çabalıyormuş gibi hissediyorum. Sonra geçiyor.
Yeni ev arkadaşımın adı da Bal. Daha birbirimize alışmaya çabalıyoruz. Çiçeklerimi yemesı ve banyo paspasını tuvaletine götürmesi bu süreci biraz zorlaştırıyor. Bu günlerde İstanbul'u hiç sevmiyorum ama evden uzak olmak da istemiyorum. 

15 Kasım 2017 Çarşamba

Yakın değiliz belki ama

        Bir arkadaşım annesini kaybetti. Verebilsem ömrümden, birazını verirdim. Hep birlikte mutlu yaşayıp, hep birlikte mutlu vedalaşırdık. Her şey geçiyor ama özlemek geçmiyor =(
İnsanın en aciz hali bu... Saçma şeyler yazdım. Hep burada olacağımı fln söyledim. Sanki ihtiyacı varmış gibi... =( Dilerim kolayca, çabucak hafiflesin yüreği... Annesi de eminim öyle isterdi. Canım Murat.

7 Nisan 2017 Cuma

Seni tanısaydım da severdim yine. Daha da çok severdim. Kızar, küser, incinir ama sonra daha da çok severdim. Tanıma fırsatı bulamadım ama yine sevdim. Tanımamı da istemedin.
Beni tanısan sever miydin bilmiyorum. Sevdiğini söyledin ama tanımak da istemedin.
Sensiz hiç bir yere sığamıyordum. Söyledim ve bunu çok sevdin.
Koca bir boşluğu nereye sığdırabilirdik ki?

3 Nisan 2017 Pazartesi

IST-HRK

Kaybedecek bir şeyimin olmaması beni daha özgür kılmaz mı? Ya da kaybetmemek için daha mı güçlü savaşılır?
Yukaridaki zımbırtıyı bilmem kaç ay önce yazmışım. Buraya gelip ağlak zırlak yazılar yazmaktan, buhranlarımı ekranın orta yerine kusmaktan sıkıldığım için susup toparlamayı bekliyordum. Lakin anladım ki benden bir cacık olmayacak.
Kendiniz icin de yazsanız paylaşmak için de yazsanız yazdıklarınızı okumaktan mutlu oluyorum. Bloglarınızı nereden buldum nasıl takip ettim bilmiyorum ama orada olduğunuz ve susmadığınız için teşekkür ediyorum.
Şimdi hazırlanıp işe gideyim.

29 Kasım 2016 Salı

CHAPECOENSE


        Her kaza, her felaket, her ölüm haberi için üzülüyorum elbet. Ama bu içimi çok farklı sızlattı. Chapecoense ve LAMIA Bolivya'nın kaybı için çok üzgünüm.

27 Kasım 2016 Pazar

Bilmemmm gökyüzünde aramak doğru da değil


        Artık tamamen büyümek zorundayım. Bu dünya çocuk kalabilmek için çok yanlış insanlarla dolu. Sanırım anlatacak hiç bir şeyim de kalmadı. Burayı seviyorum aslında. Çok şey anlatamasam bile, görünce bile soluklandığım eski bir dost gibi. Bilmiyorum anlamlı cümlelerin bütünlük sağladığı bir metin olmayacak bu. "Bu bir uçurtmanın kaçışı belki de değil..." Ne zaman anlatmak istesem; olan biten onca şey, her gün gördüğümüz onca kabus aklıma geliyor ve utanıp susuyorum. Yine susup gideyim.

28 Haziran 2016 Salı

657exit

Yazmıyorum. Yazmıyorum çünkü hep aynı şeylerden söylenmekten sıkıldım. Hiç bir şeyin değişmemesinden ve üstelik o değişmeyen resmin bir parçası olmaktan sıkıldım. Aptallık derecesinde iyimser olmak zorunda kalmaktan sıkıldım. Beynime çekiçlerle vuruyorlar sanki... Tuhaf tuhaf sesler duyuyorum. Hepsi benim biliyorum. Ama kendime dahi tahammülüm kalmadı. Şikayet etmeyi bile beceremiyorum çünkü. Canımı bunca acıtan insanları düşünürken bile üzülüyorum.  Utanıyorum yazmaya haksızlık mı ediyorum diye....
İflah olmaz bir aptalım.
Yetişkin rolü yapan aptalca bir çocuk.

21 Şubat 2016 Pazar

Biraz ilerisi 30


        Uzun uzun sustuktan sonra geri geldim.
O arada neler olup bittiğine bugün hiç değinmeyelim. Bugün doğum günüm.
        Güzel bir gün olur umarım. Güzel bir güne gerçekten ihtiyacım var.

        =)