29 Kasım 2016 Salı

CHAPECOENSE


        Her kaza, her felaket, her ölüm haberi için üzülüyorum elbet. Ama bu içimi çok farklı sızlattı. Chapecoense ve LAMIA Bolivya'nın kaybı için çok üzgünüm.

27 Kasım 2016 Pazar

Bilmemmm gökyüzünde aramak doğru da değil


        Artık tamamen büyümek zorundayım. Bu dünya çocuk kalabilmek için çok yanlış insanlarla dolu. Sanırım anlatacak hiç bir şeyim de kalmadı. Burayı seviyorum aslında. Çok şey anlatamasam bile, görünce bile soluklandığım eski bir dost gibi. Bilmiyorum anlamlı cümlelerin bütünlük sağladığı bir metin olmayacak bu. "Bu bir uçurtmanın kaçışı belki de değil..." Ne zaman anlatmak istesem; olan biten onca şey, her gün gördüğümüz onca kabus aklıma geliyor ve utanıp susuyorum. Yine susup gideyim.

28 Haziran 2016 Salı

657exit

Yazmıyorum. Yazmıyorum çünkü hep aynı şeylerden söylenmekten sıkıldım. Hiç bir şeyin değişmemesinden ve üstelik o değişmeyen resmin bir parçası olmaktan sıkıldım. Aptallık derecesinde iyimser olmak zorunda kalmaktan sıkıldım. Beynime çekiçlerle vuruyorlar sanki... Tuhaf tuhaf sesler duyuyorum. Hepsi benim biliyorum. Ama kendime dahi tahammülüm kalmadı. Şikayet etmeyi bile beceremiyorum çünkü. Canımı bunca acıtan insanları düşünürken bile üzülüyorum.  Utanıyorum yazmaya haksızlık mı ediyorum diye....
İflah olmaz bir aptalım.
Yetişkin rolü yapan aptalca bir çocuk.

21 Şubat 2016 Pazar

Biraz ilerisi 30


        Uzun uzun sustuktan sonra geri geldim.
O arada neler olup bittiğine bugün hiç değinmeyelim. Bugün doğum günüm.
        Güzel bir gün olur umarım. Güzel bir güne gerçekten ihtiyacım var.

        =)

21 Aralık 2015 Pazartesi

Şöyle bir uğradım


        Aslında size birinden bahsetmek istiyordum ve kendime bunu bahane sayarak uzun zaman sustum. Lakin vazgeçmiş olabilirim, buna şu anda kafa yormak istemiyorum. Peki bugün size ne mi anlatacağım?  Bilmiyorum. İçimde biriktirip biriktirip unutuyorum. Öyle gereksiz şeyler düşünüyorum ki insan anlatmaya utanır.
        Şu sıralar geleceğimden endişe ediyorum.  Varlığı bile şüpheli olan şeyin endişesi mi olurmuş.... Tadım tuzum yok ama anlatırken daha da tatsız oluyor simdi gidiyorum yarın döneceğim.

21 Eylül 2015 Pazartesi

Aksaklıklar.


        Üstüme vazife olan olmayan her şeye üzülürüm hep. Herkesin iyi olmasını istemek çok mu garip çok mu yersiz? Olmuyor içim dayanmıyor. Sabah durakta bıraktığım hasta köpekteydi aklım tüm gün. Döndüğümde göremedim =(
        Sonra aklıma Ahmet geldi, yine üzüldüm. Yakın olmayabiliriz ama bir insanın gözlerine bakınca yüreği görülüyorsa üzülmesin istiyorum.
        Sonra daha bir sürü bir sürü şeye üzülüyorum. Bugünlerde becerebildiğim hiçbir şey yok. Ne doğru dürüst işe gitmeyi ne insanlarla iki çift laf etmeyi... Ama bunca beceriksizliğe rağmen susmayı bile beceremiyorum. Offfffffffffffffffffff.

18 Eylül 2015 Cuma

Olmadı

Her gün farklı bir şehre gidip sonrasında aynı duvarların arasında boğulmak benim tanımlayamadığım hislerle sonuçlanıyor. Düzgün cümleler kuramıyorum. Noktalama işaretlerinin nerede durması gerektiğine şu an karar veremiyorum. Gerçekten çok sıkıldım. Kedimi özlüyorum =( 
Gerçekten ait olduğum bir yer olsun istiyorum. Hem her türlü bağlılıktan hoşlanmamak hem bağlanacak bir şeylerin yoksunluğunu çekmek de çok saçma. Gözlerim çok acıdığı için bu bunaltıcı yazıyı da burada sonlandırıyorum.

13 Ağustos 2015 Perşembe

Gitti bok gibi kızlara sarıldı armut sevgilim

Sayın okur yine çok sıkıcı bir yazı olacak uyarıyorum en başından. Ben çok kıskanç bir sevgiliyim ve gereksiz insanlara tahammülüm sıfır. Gecenin bu saatinde yağmur sesi eşliğinde daldığım canım uykumdan ne diye uyandım bilmem. Ama hiç tanımadığım bir kızı paramparça etme isteğiyle boğuşuyorum. Yanlış anlaşılmasın şiddete kesinlikle karşıyım benimki yalnızca içsel bir buhran.
Öfke kontrolü için yardım almayı düşünüyorum. Varsa bildiğiniz bir adres önerilere açığımm

21 Temmuz 2015 Salı

Yazacak gibiyim.

        Bir haftadır uyku sürecim The Sleep Machine-Rainforest eşliğinde bir rituel halini aldı ve şahane olmaktaydı ki.... Yine huysuzluktan uykum kaçtı. Blogda debelensem geçer mi umuduyla karşınızdayım.
        Efendim şimdi durumu özetlemek gerekirse evleniyorum ve çok stresliyim. Evleniyorum dediysem yarın nikah masasına oturmayacağım lakin karnıma ağrılar giriyor. İki yılda ilişkide olağan bir düzen sağlayamayan iki beceriksiz insan neden böyle bir işe kalkışır bilemiyorum. Ufff bu konu canımı sıkıyor o yüzden burada kapatıyorum.
        İkinci sorun, hafızam. Niye beni üzen şeyleri unutamıyorum, niye affetme becerisinden yoksunum??? Canımı acıtan her şeyi pranga gibi kendimle bütünleştiriyorum. Sonra da ilerlemek çok zor ve can yakıcı oluyor.
Ergenlik sancılarını anımsatan bu kısmı da geçiyorum.
        Velhasıl uyuyamıyorum. Yarın yine iş var. Sabahın bilmem kaçında kalkıp savaş boyalarımı sürmem gerekecek. Şayet varsa tükenmişlik sendromu böyle bir şey olmalı.
        Annem yemek vaktinden önce hep bir huzursuzluk çıkardığı için yıllarımı zayıf bir çocuk olarak geçirdim. Uyku saatlerimi heba edenlere de buradan en içten küfürlerimi gönderiyorum.
        İyi geceler...


25 Haziran 2015 Perşembe

Ben geldim hayatımmm =)


        Kara deliklerden bahsedeceğim demiştim ama şimdi değil. Ne zaman yazacak olsam bu konu da benim yazılarımı yutuyor resmen 🙈
        Eskiyen yaşamıma alışmayı hâlâ daha beceremedim. Dedemlerin salon koltukları tüm ömürlerince bunca basınca maruz kalmadı. Birinden kalkıp diğerine yatıyorum. Üstelik bunca sıkıcı şeyi utanmadan marifet gibi size anlatıyorum. Tam iyileştim derken şu satırları yazdığım dakikalarda kulaklarımın altında başlayan ağrı sinirimi bozuyor =(
         Artık taşınıp kedimi de yanıma almak istiyorum. 
        Yeni iş arkadaşlarımın sosyal medyada takip ettikleri güzellik merkezlerinin sayfalarını inceledim. İnanın gördüğünüz hiçbir şey gerçek değil. =) Yani gerçeklikten uzaklaşmak için öyle büyük düşünüp Matrix benzeri aksiyonlara girmeye gerek dahi yok... Ama saygı duydum.
        Aslında anlatmak istediklerimin civarından dahi geçmemi engelleyen bir tribe girdim. O yüzden gidip yiyecek bişeyler alayım. Açken hiç çekilmiyorum... Belki akşam tekrar denerim.